Με αφορμή το πρόσφατο γεγονός θανάτου τριαντάχρονου τοξικομανούς σε ιδιωτική κλινική αποτοξίνωσης που είδε το φώς της δημοσιότητας (Ελευθεροτυπία, 11/10/2009), το Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών με τα μέλη και τους φίλους του εκφράζει τη θλίψη προς την οικογένεια του θανόντος, αλλά και την οργή του για τις πραγματικές αιτίες του γεγονότος.
Οι αιτίες του περιστατικού που είδε το φώς της δημοσιότητας, αλλά και των τόσων άλλων που έχουν μείνει στην αφάνεια δεν περιορίζεται μόνο στις ευθύνες της ιδιωτικής κλινικής. Αφορούν στο σύνολο της αντιναρκωτικής πολιτικής που εφαρμόζεται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, με ευθύνη των κυβερνήσεων τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ που εφαρμόζουν τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε μία περίοδο που όλα τα στοιχεία συγκλίνουν υπέρ της επιδείνωσης του κοινωνικού προβλήματος της τοξικοεξάρτησης στη χώρα μας, γίνεται πιο έντονη η απαίτηση για τη λήψη μέτρων ριζικής αντιμετώπισης του προβλήματος. Αντί όμως να προωθηθούν τα μέτρα εκείνα, τα οποία θα προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στους χρήστες και θα ανακουφίζουν τις οικογένειες τους, οι ελληνικές κυβερνήσεις μέσα από τα "Εθνικά Σχέδια Δράσης" προωθούν τη διαχείριση του προβλήματος με τη πριμοδότηση των προγραμμάτων υποκατάστασης, όπως η μεθαδόνη και η βουπρενοφρίνη, αλλά και ανταγωνιστές οπιοειδών όπως η ναλτρξόνη, ενώ παράλληλα ενισχύουν το ρόλο των ιδιωτών στην απεξάρτηση. Παρά τις καταγγελίες για την ανεξέλεγκτη δράση διαφόρων ιδιωτικών κλινικών που εκμεταλλεύονται την αγωνία των χρηστών και των οικογενειών τους για θεραπεία, προσφέροντας αμφίβολης ποιότητας και μη ελεγχόμενα "προγράμματα απεξάρτησης", κόστους χιλιάδων ευρώ οι κυβερνήσεις καταπατώντας ακόμη και αυτό το ισχύον αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, τους προσφέρουν άτυπη ασυλία.
Η ελληνική κοινωνία δεν αρκεί μόνο να οργίζεται για αυτή την κατάσταση. Χρειάζεται να υψώσει δυνατή φωνή διεκδίκησης ουσιαστικών μέτρων επίλυσης του προβλήματος.
Οι αιτίες του περιστατικού που είδε το φώς της δημοσιότητας, αλλά και των τόσων άλλων που έχουν μείνει στην αφάνεια δεν περιορίζεται μόνο στις ευθύνες της ιδιωτικής κλινικής. Αφορούν στο σύνολο της αντιναρκωτικής πολιτικής που εφαρμόζεται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, με ευθύνη των κυβερνήσεων τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ που εφαρμόζουν τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε μία περίοδο που όλα τα στοιχεία συγκλίνουν υπέρ της επιδείνωσης του κοινωνικού προβλήματος της τοξικοεξάρτησης στη χώρα μας, γίνεται πιο έντονη η απαίτηση για τη λήψη μέτρων ριζικής αντιμετώπισης του προβλήματος. Αντί όμως να προωθηθούν τα μέτρα εκείνα, τα οποία θα προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στους χρήστες και θα ανακουφίζουν τις οικογένειες τους, οι ελληνικές κυβερνήσεις μέσα από τα "Εθνικά Σχέδια Δράσης" προωθούν τη διαχείριση του προβλήματος με τη πριμοδότηση των προγραμμάτων υποκατάστασης, όπως η μεθαδόνη και η βουπρενοφρίνη, αλλά και ανταγωνιστές οπιοειδών όπως η ναλτρξόνη, ενώ παράλληλα ενισχύουν το ρόλο των ιδιωτών στην απεξάρτηση. Παρά τις καταγγελίες για την ανεξέλεγκτη δράση διαφόρων ιδιωτικών κλινικών που εκμεταλλεύονται την αγωνία των χρηστών και των οικογενειών τους για θεραπεία, προσφέροντας αμφίβολης ποιότητας και μη ελεγχόμενα "προγράμματα απεξάρτησης", κόστους χιλιάδων ευρώ οι κυβερνήσεις καταπατώντας ακόμη και αυτό το ισχύον αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο, τους προσφέρουν άτυπη ασυλία.
Η ελληνική κοινωνία δεν αρκεί μόνο να οργίζεται για αυτή την κατάσταση. Χρειάζεται να υψώσει δυνατή φωνή διεκδίκησης ουσιαστικών μέτρων επίλυσης του προβλήματος.
Το "όχι σε όλα τα ναρκωτικά" είναι ανάγκη να συνοδεύεται από την ενδυνάμωση του Αντιναρκωτικού Κινήματος, που θα διεκδικεί την εφαρμογή μιας πολιτικής μείωσης της ζήτησης των ναρκωτικών, με ολοκληρωμένα προγράμματα πρωτογενούς πρόληψης και όχι μόνο μείωσης της βλάβης.
Που θα διεκδικεί αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν, σύγχρονες υπηρεσίες πρόληψης, απεξάρτησης, κοινωνικής επανένταξης, έρευνας και αξιλόγησης και κύρια θα διεκδικεί την κατάργηση της όποιας επιχειρηματικής δράσης σε αυτούς του τομείς.
Το αίτημα για την ανάπτυξη αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν, σύγχρονων θεραπευτικών κοινοτήτων που θα παρέχουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την ίδρυση αντίστοιχων προγραμμάτων σε κάθε νομό της χώρας, δεδομένης και της επιδείνωσης του φαινομένου, μπαίνει ακόμη πιο επιτακτικά από πρίν.
Που θα διεκδικεί αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν, σύγχρονες υπηρεσίες πρόληψης, απεξάρτησης, κοινωνικής επανένταξης, έρευνας και αξιλόγησης και κύρια θα διεκδικεί την κατάργηση της όποιας επιχειρηματικής δράσης σε αυτούς του τομείς.
Το αίτημα για την ανάπτυξη αποκλειστικά δημόσιων και δωρεάν, σύγχρονων θεραπευτικών κοινοτήτων που θα παρέχουν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την ίδρυση αντίστοιχων προγραμμάτων σε κάθε νομό της χώρας, δεδομένης και της επιδείνωσης του φαινομένου, μπαίνει ακόμη πιο επιτακτικά από πρίν.
Η Γραμματεία της Ε.Ε. του Ε.ΣΥ.Ν.
Αθήνα 21/10/2009